Hər şey bir donla başladı. Mağazanın vitrinində gördüyüm gözəl, dəbli rəngdə olan bir donla. O, mənə yüngüllük və incəlik vəd edərək cəlb etdi, mən də işıq mənbəyinə uçan kəpənək kimi eyni sürətlə ona tərəf yönəldim. Gözlənildiyi kimi, donu geyinib yoxlamaq tragikomediyaya çevrildi.

Don məni növbəti düşmən və təcavüzkar kimi qəbul edib, ombalarımda və ”sevimli” büküşlərimdə ilişib qaldı. Və mən özümün seçdiyim ”Ölərəm, amma nəyin bahasına olursa-olsun arıqlayaram!” şüarı ilə öz aksiyama qatılmağa qərar verdim. Gündəlik həyatım Ob çayının sahili boyunca piyada gəzintilərdən və qaçışlardan, daha doğrusu onlara uğursuz cəhdlərdən ibarət oldu. Mənim bir neçə dəqiqəyə gücüm çatırdı və getdikcə daha aydın başa düşdüm, hətta özümü inandırdım ki, skandinav yerişi möhtəşəm bir idman növüdür — nəticədə belə də oldu.

Kələm salatı mənim ən sevimli delikatesimə çevrildi. İş yoldaşlarım məndən gizli, hətta bəzən tualetdə yeməyə başladılar. Dəstək olduqlarına görə onlara çox minnətdaram! Ayrıca hekayəyə layiq olan məqam budur ki, mən çörəkçi işləyirəm və ağzımın suyu axaaxa gözlərimlə yeməyi öyrənməyə məcbur oldum. Hər gün, qurulmuş saat kimi, sağlamlıq diskində məşq edir, sanki gələcəyi görərək, özümü Maya Plisetskaya kimi təsəvvür edirdim; yeri gəlmişkən, disk çox davam gətirmədi. Amma mən buna sevindim, çünki o, daim mənə bədənimin acınacaqlı vəziyyətini xatırladırdı. Tabata texnikası ilə məşğul olmağım barədə təfərrüatları buraxacağam; kənardan baxanda mən can verməkdə olan yarımcan tarakan və ya kəndirdə çırpınan donuz kimi görünürdüm, amma ədalət naminə, bu, istənilən nəticəni verdi, eynilə müxtəlif növ hamam süpürgələri kolleksiyası ilə hamam komplekslərinə intensiv gedişlərim kimi.

Bir müddət əziyyət çəkdikdən sonra donu yenidən geyinib yoxlamağa qayıtdım (şükürlər olsun ki, qiyməti yüksək olduğundan mənim istədiyim ölçü toxunulmaz qalmışdı). Əvvəlcə düşündüm ki, tələsik qərar vermişəm! Böyük səbrlə, sıxıcı alt paltarı və pozitiv əhval-ruhiyyə ilə silahlandım. Geyinib yoxlamanın nəticəsi: güzgüdəki əksimi görəndə, gözlədiyim məyusluğun yaxınlaşan göz yaşları bir anda qurudu; mənim arzuladığım don arıqlamış bədənimə mükəmməl oturdu. Arzuladığım donu aldım! Artıq dostlarım və həmkarlarım tərəfindən də yüksək qiymətləndirilib.

Bu məqsəd naminə verdiyim qurbanlardan belə bir nəticə çıxardım ki, bütün bu tədbirlər hədər getmədi və mən psixoloji və fiziki vəziyyətimdə əhəmiyyətli bir yaxşılaşma hiss etdim! Məqsədlərimiz — həyata keçirmək istədiyimiz xəyallarımızdır, biz onları planlara, sonra isə öz hərəkətlərimizlə həyatımızın reallığına çeviririk.